രാജ്യം

കണ്ണില്‍ തമസിന്റെ ഭീതി
ചുറ്റും അഗ്നിയുടെ ചൂടു
രാജ്യമില്ല ശക്തിയില്ല
എകനായി ഞാന്‍ നടന്നു

നെഞ്ചിന് മുകളില്‍ വേദനയുടെ താളം
കാവുകള്‍ ഒരു പാട്‌ തീണ്ടി
സ ര്‍പ്പങ്ങള്‍ ജീവനു കാവല്‍
കോലങ്ങള്‍ എന്റെ മനസറിഞ്ഞു

പാതകള്‍ എന്റെ പിറകിലായി
പച്ചയില്ലാത്ത വഴികള്‍
പൂര്‍ത്തിയകാത വിധി
ആരുമെന്നേ കണ്ടില്ല അറിഞ്ഞില്ല

പിന്നിട്ട വഴികള്‍ വെറുതെ ഓര്‍ത്തു
ചോര ചീറ്റിയ മിഴികള്‍ കണ്ടു
ച തി യുടെ നിറമുള്ള
മുഖങ്ങള്‍ വരച്ചു ഞാന്‍

ഞരമ്പില്‍ ചോരയുടെ ചൂടു
മനസില്‍ പെരുമ്പ്റയുടെ മേളം
ഞാന്‍ എന്നെ കണ്ടു
തിരികെ ഞാന്‍ നടന്നു

ആയുധമില്ലാതെ പരിചയില്ലാതെ
എകനായി എന്റെ രാജ്യവും തേടി
ഇനി മടക്കമില്ല ഒരിക്കലും
ശക്തിയില്ലാതെ രാജ്യമില്ലാതെ

വിധി

ജ്വാലയായി എന്റെ പിറകില്‍ വരല്ലേ
പ്രണയം എന്റെ വാക്കില്‍ ഇല്ല
കാമം എന്റെ മനസിലില്ല

ഇനിയും എനിക്ക്‌ പാടി കരയണം
കവിതയുള്ള കാലം വരേക്കും
അതിനായി ഞാന്‍ എല്ലാം മറന്നു

കാലം എന്റെ മനസില്‍ എഴുതിയ
ചേതനയില്ലാത്ത സ്വപ്ന നാടകം
ശീലക്ക് പിറകില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട വേദന

നീ എന്റെ ഹൃദയം മുറിച്ചില്ലെ
ഞാന്‍ കുടിച്ചു തീര്‍ത്ത കണ്ണീര്‍
എന്റെ ചൊടി യില്‍ കെട്ടിയ ഉപ്പ്‌

ഇനി എവിടേക്കു ഞാന്‍ പോകും
ഗംഗ എന്റെ വേദന കേള്‍ക്കുമോ
ഹിമാവാന്‍ എന്റെ കവിതകള്‍ പാടുമോ

ഗര്‍ഭത്തിലേക്ക് ഇനി ഒരു മടക്കമില്ല
ഇനി ഞാന്‍ എന്തു ചെയ്താല്‍
നീ എന്റെ കവിതകള്‍ പാടും

തെണ്ടി

ആരോ പറഞ്ഞു എല്ലാം നശിക്കാന്‍
നിങ്ങള്‍ പ്രണയിക്കൂ
ഞാന്‍ നശിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു

പ്രാണ്നെ പോലെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചു
ഒരു പക്ഷേ അതിലുമതികം
അവനെന്നെ തെണ്ടി എന്നു വിളിച്ചു

നശിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചവന്‍
അങ്ങനെ തെണ്ടി യായി...അല്ല. ..
തെണ്ടിയാക്കി

ഇനിയും ഞാന്‍ തെ ണ്ടും
ഇനിയും ഞാന്‍ നശിക്കും
ഞാന്‍ പ്രാണനെ കാളും സ്നേഹിച്ചു പോയി

ചോരയുടെ നിറം

സ്വപ്നങ്ങള്‍ ചാകര പോലെ
സന്ധ്യ മയങ്ങിയിട്ടില്ല പക്ഷേ.....
പുലരിയിലക്ക് ഞാന്‍ കണ്ണ് നട്ടു

ഇനിയും അനങ്ങാത്ത ഘഃടികരത്തിന്ടെ
സൂചി പോലെ പ്രതീക്ഷകള്‍...
ഇനി ഞാന്‍ ആര്‍ക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കും

അകന്ന് പോകുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങള്‍
പിറവിയില്ലാത്ത ചിന്തകള്‍
എകനായി മൂകാനായി ഞാന്‍ മാത്രം

യാത്രകള്‍ എവിടെയും എത്തിയില്ല
ഇനി യാത്രകള്‍ നടക്കില്ല
പുണ്യമല്ല പാപമാണ്‌ ഞാന്‍

പ്രാണനല്ല പിണമാണു ഞാന്‍
തളിരല്ല തളര്‍ച്ചയാണ്‌ ഞാന്‍
ഇനി ഞാന്‍ എന്തിനെ ഭയക്കനമ്

മരണം നിറഞ്ഞ താഴവറകള്‍
ഭയമില്ലാത്ത ഞാന്
‍ആരുമെന്നോട്‌ കരുണ കാണിച്ചില്ല

ഈ ഭൂമി എന്നോളാം ചെറുതായി
ഞാന്‍ ഭൂമിയോളം വലുതായി
എകനായി മൂകാനായി ഞാന്‍ മാത്രം